Module
Contents
Index 🔎︎

# Dim Statement

ប្រកាស​អថេរ ឬ​អារេ​មួយ ។

ប្រសិន​បើ​អថេរ​ត្រូវ​បាន​បំបែក​ដោយ​សញ្ញា​ក្បៀស (ឧទាហរណ៍ DIM sPar1, sPar2, sPar3 AS STRING) មាន​តែ​អថេរ​វ៉ារ្យង់​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​អាច​ត្រូវ​បាន​កំណត់ ។ ប្រើ​​ការ​បន្ទាត់​​ដាច់​ពី​គ្នា​សម្រាប់​អថេរ​នីមួយ​ៗ ។

    Dim sPar1 As String
    Dim sPar2 As String
    Dim sPar3 As String

Dim ប្រកាស​អថេរ​មូលដ្ឋាន​នៅ​ក្នុង​ទម្រង់​ការ​រង ។ អថេរ​សកល​ ត្រូវ​បាន​ប្រកាសជាមួយ PUBLIC ឬ PRIVATE ។

## វាក្យ​សម្ពន្ធ ៖

    [ReDim]Dim VarName [(start To end)] [As VarType][, VarName2 [(start To end)] [As VarType][,...]]

## ប៉ារ៉ាម៉ែត្រ ៖

VarName ៖ អថេរ ឬ​ឈ្មោះ​អារេ​ណា​មួយ ។

ចាប់​ផ្តើម​, បញ្ចប់​ ៖ តម្លៃ​លេខ ឬ​ថេរ ដែល​កំណត់​ចំនួន​ធាតុ (NumberElements=(end-start)+1) និង​ជួរ​សន្ទស្សន៍ ។

Start និង End អាច​ជា​កន្សោម​លេខ ប្រសិន​បើ ReDim ត្រូវ​បាន​អនុវត្ត​នៅ​កម្រិត​បែបបទ ។

VarType ៖ ពាក្យ​គន្លឹះ​ដែល​ប្រកាស​ប្រភេទ​ទិន្នន័យ​នៃ​អថេរ​មួយ ។

Keyword ៖ ប្រភេទ​អថេរ

Bool ៖ អថេរ​ប៊ូលីន (ពិត មិន​ពិត)

Currency ៖ អថេរ​រូបិយប័ណ្ណ (រូបិយប័ណ្ណ​ដែល​មាន ៤ ខ្ទង់)

Date ៖ អថេរ​កាល​បរិច្ឆេទ

Double ៖ អថេរ​ពិត​ដែល​មាន​ចំនួន​ទសភាគ​ទ្វេ (1,79769313486232 x 10E308 - 4,94065645841247 x 10E-324)

Integer ៖ អថេរ​ចំនួន​គត់ (-32768 - 32767)

Long ៖ អថេរ​ចំនួន​គត់​ធំ (-2.147.483.648 - 2.147.483.647)

Object: អថេរ​វត្ថុ (ចំណាំ ៖ អថេរ​នេះ​អាច​ត្រូវ​បាន​កំណត់​បន្ត​បន្ទាប់​តែ​ជាមួយ Set!)

Single ៖ អថេរ​ពិត​ដែល​មាន​ចំនួន​ទសភាគ​តែ​មួយ (3,402823 x 10E38 - 1,401298 x 10E-45).

String ៖ អថេរ​ខ្សែ​អក្សរ​ដែល​មាន​តួ​អក្សរ ASCII អតិ​បរមា 64,000 ។

[Variant] ៖ ប្រភេទ​អថេរ​វ៉ារ្យង់ (មាន​ប្រភេទ​ទាំងអស់ ដែល​បាន​បញ្ជាក់​ដោយ​ការ​កំណត់​) ។ បើ​ពាក្យ​គន្លឹះ​មិន​ត្រូវ​បាន​បញ្ជាក់​​ អថេរ​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ដោយ​ស្វ័យ​ប្រវត្តិ​ជា​ប្រភេទ​វ៉ារ្យង់​ លុះត្រា​តែ​​សេចក្តី​ថ្លែង​ការណ៍​សម្រាប់ DefBool ដល់ DefVar ត្រូវ​បាន​ប្រើ ។

ក្នុង LibreOffice Basic អ្នក​មិនចាំបាច់​​ប្រកាស​អថេរ​ជាក់លាក់​ទេ ។ ទោះ​យ៉ាង​ណា អ្នក​ត្រូវ​​ប្រកាស​អារេ​មួយ មុន​ពេល​អ្នក​អាច​ប្រើ​ពួក​វា ។ អ្នក​អាច​ប្រកាស​អថេរ​មួយ​ជាមួយ​សេចក្តី​ថ្លែង​ការណ៍ Dim ដោយ​ប្រើ​សញ្ញា​ក្បៀស​ដើម្បី​បំបែក​ការ​ប្រកាស​ច្រើន ។ ដើម្បី​​ប្រកាស​ប្រភេទ​អថេរ​មួយ បញ្ចូល​​តួ​អក្សរ​​ប្រភេទ​​ការ​​ប្រកាស បន្ត​​ដោយ​​ឈ្មោះ ឬ​ប្រើ​ពាក្យ​គន្លឹះ​ដែល​ត្រូវ​គ្នា ។

LibreOffice Basic គាំទ្រ​អារេ​មួយ ឬ​ច្រើន​វិមាត្រ​ដែល​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ដោយ​ប្រភេទ​អថេរ​ដែល​បាន​បញ្ជាក់​ ។ អារេ​គឺ​សមស្រប បើ​កម្មវិធី​មាន​បញ្ជី ឬ​តារាង​ដែល​អ្នក​ចង់​កែសម្រួល ។ គុណ​សម្បត្តិ​នៃ​អារេ​គឺ​វា​អាច​កំណត់​អាសយដ្ឋាន​ធាតុ​នីមួយ​ៗ អាស្រ័យ​ទៅ​តាម​សន្ទស្សន៍ ដែល​អាច​ត្រូវ​បាន​គណនា​ជា​កន្សោម ឬ​អថេរ​លេខ ។

អារេ​ត្រូវ​បាន​ប្រកាស​ជាមួយ​សេចក្តី​ថ្លែង​ការណ៍ Dim ។ មាន​វិធីសាស្ត្រ​ពីរ​ដើម្បី​កំណត់​ជួរ​សន្ទស្សន៍ ៖

DIM text(20) as String REM 21 elements numbered from 0 to 20

DIM text(5 to 25) as String REM 21 elements numbered from 5 to 25

DIM text(-15 to 5) as String REM 21 elements (including 0)

REM numbered from -15 to 5

វាល​ទិន្នន័យ​ពីរ​វិមាត្រ

DIM text(20,2) as String REM 63 elements; form 0 to 20 level 1, from 0 to 20 level 2 and from 0 to 20 level 3.

អ្នក​អាច​ប្រកាស​ប្រភេទ​អារេ​មួយ​ជា​ថាមវន្ត ប្រសិន​បើ​សេចក្តី​ថ្លែង​ការណ៍ ReDim កំណត់​ចំនួន​វិមាត្រ​ក្នុង​ទម្រង់​ការ​រង ឬ​អនុគមន៍​ដែល​មាន​អារេ ។ ជា​ទូទៅ អ្នក​អាច​កំណត់​វិមាត្រ​អារេ​មួយ​តែ​ម្តង​ប៉ុណ្ណោះ ហើយ​អ្នក​មិន​អាច​កែប្រែ​វា​បាន​ទេ ។ នៅ​ក្នុង​ទម្រង់​ការ​រង អ្នក​អាច​ប្រកាស​អារេ​មួយ​ជាមួយ ReDim ។ អ្នក​អាច​កំណត់​វិមាត្រ​តែ​ជាមួយ​កន្សោម​លេខ​ប៉ុណ្ណោះ ។ នេះ​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រាកដ​ថា វាល​មាន​ទំហំ​ធំ​ តែ​នៅ​ពេល​ចាំបាច់​ប៉ុណ្ណោះ ។

## ឧទាហរណ៍ ៖

    Sub ExampleDim1
    Dim sVar As String
    Dim iVar As Integer
        sVar = "Office"
    End Sub

    Sub ExampleDim2
    វាល​ទិន្នន័យ​ពីរ​វិមាត្រ
    Dim stext(20,2) As String
    Const sDim as String = " Dimension:"
    For i = 0 To 20
        For ii = 0 To 2
            stext(i,ii) = str(i) & sDim & str(ii)
        Next ii
    Next i
    For i = 0 To 20
        For ii = 0 To 2
            MsgBox stext(i,ii)
        Next ii
    Next i
    End Sub